In een tijdperk waarin de grens tussen kameraadschap en romantische interesse is uitgewist in messengers en sociale media, is de vraag “waar gaat de grens?” een van de pijnlijkste vragen geworden voor koppels.
Voor sommigen is het liken van een foto van hun ex al verraad, terwijl voor anderen een openhartige correspondentie met een collega nog geen reden is voor een schandaal, aldus een correspondent van .
Flirten en vreemdgaan zijn geen begrippen meer uit het woordenboek van de vorige eeuw, maar zijn veranderd in een wankel gebied waar iedereen zijn eigen regels bepaalt, vaak achteraf. Flirten is een spel, een gemakkelijke, vaak onbewuste uitwisseling van energie die zelden een specifiek doel heeft om iemand te “krijgen”.
Pixabay
Dit is een manier om je aantrekkelijk te voelen, om een portie aandacht te krijgen, om de situatie onschadelijk te maken. Het leeft in het vlak van het mogelijke, hypothetisch en vormt meestal geen bedreiging voor de stabiliteit van de hoofdrelatie, omdat er geen echte acties mee gemoeid zijn.
Het is alsof je door een catalogus met dure auto’s bladert zonder het geld of de intentie te hebben om ze te kopen. Vreemdgaan is al een actie, een schending van afspraken, een echte stap buiten de grenzen die door het stel zijn gesteld.
Als flirten een taal is, dan is vreemdgaan een handeling die in die taal geschreven is. Het belangrijkste verschil is geheimhouding en opzettelijkheid.
Als je correspondentie moet verbergen, je berichtengeschiedenis moet wissen of moet liegen over met wie en wat je hebt gecommuniceerd, bevind je je niet langer in het gebied van onschuldig flirten, maar in het gebied van vreemdgaan. Het digitale tijdperk heeft het plaatje zo ingewikkeld gemaakt dat het bijna onmogelijk is.
Emotionele ontrouw – lange, diepe correspondentie over persoonlijke zaken, steun en begrip zoeken aan de zijkant – kan meer pijn doen dan een enkel fysiek contact. Het creëert een parallelle realiteit waarin je partner zijn of haar diepste gevoelens met iemand anders deelt en jou buiten zijn of haar emotionele leven laat.
Waar is flirten hier en waar is er al sprake van verraad? Meestal is de grens het niveau van intimiteit en geheimhouding.
Deskundigen zijn het over één ding eens: de enige manier om een tragedie te voorkomen is om het van tevoren eens te worden over de regels van het spel. Wat is acceptabel en wat is taboe voor jullie koppel?Is het acceptabel om collega’s te complimenteren? Is het oké om te sms’en met exen? Wat vinden jullie allebei de grens overschrijden? Dit gesprek is onaangenaam, maar het is het enige alternatief voor toekomstige “ik dacht dat het niets was” schandalen.
De test is eenvoudig: vraag jezelf af of je je op je gemak zou voelen als je partner deze correspondentie zou lezen of getuige zou zijn van dit gesprek. Als het antwoord “nee” is en je voelt de drang om je telefoon te verbergen, dan weet je intuïtief al dat je een interne grens hebt overschreden. Je geweten is de beste detector.
Uiteindelijk worden gezonde relaties niet gedood door het simpele feit dat je partner naar iemand lachte of een compliment kreeg. Wat wel dodelijk is, zijn leugens, geheimhouding en het negeren van gevestigde regels.
Flirten wordt gevaarlijk, niet wanneer het gebeurt, maar wanneer je het begint te verbergen voor de persoon met wie je je leven deelt. En dat is wanneer het ophoudt een spel te zijn en verandert in een wapen dat jullie op een dag allebei zal neerschieten.
Lees ook
- Waarom we bedrog één keer vergeven maar niet de tweede keer: hoe het eerste verraad een punt wordt waarop je niet meer terug kunt komen
- Hoe de pandemie onze relaties voorgoed veranderde: de stresstest die sommigen scheidde en anderen redde
